Het woonhuis van de landcommandeur is onderdeel van het Duitse Huis, het historische hoofdkwartier van de Nederlandse ‘balije’ (afdeling) van de middeleeuwse Duitse Ridderorde. Deze Duitse Orde was een gezelschap van kruisridders ontstaan in de late 12e eeuw, die gewapend het Christelijk geloof, zoals voorgeschreven door de Paus in Rome, wilden verkondigen én verdedigen. Het overgeleverde complex aan de Springweg verving een nog ouder hoofdkwartier, dat vanwege zijn ligging buiten de stadssingels blootstond aan plundering door (vijandelijke) Hollanders.
Het huidige ommuurde gebouwencomplex heeft zijn oorsprong in 1345. Het bestond uit onder andere een kloosterkerk, vergaderzaal, slaapzaal, ziekenzaal, eetzaal en op de hoek bevindt zich nog altijd de woning van de landcommandeur. Na de Reformatie werd de ridderlijke balije protestants. Onder Napoleon kwam het complex in staatshanden. Lange tijd deed het dienst als militair hospitaal. Het raakte langzaam in verval, maar leden van de ridderorde hadden al bij de staatsovername in 1807 bedongen dat zij, toen de staat het complex weer kwijtwilde, in 1992, het eerste recht op terugkoop hadden. Dit gebeurde en de landcommandeurswoning werd grondig gerestaureerd. In andere delen kwam Hotel Karel V. Nog altijd kunnen lieden van protestantse adel op deze locatie lid van de ridderorde worden.
Type monument
