Nieuw in 2026!
Hoewel het bouwjaar en de ligging van deze kerk architectuur in de stijl van de wederopbouw doen vermoeden, heeft de Mattheüskerk (1952) een opvallend traditioneel, gotisch aandoend uiterlijk. Dat komt door het soort projecten waar architectenduo vader en zoon Gijs en Teus Van Hoogevest zijn ervaring opdeed. Als restaurateurs van middeleeuwse kerken in de binnenstad, wisten zij goed hoe te bouwen met baksteen en hout. Door de toegepaste zaalkerkconstructie waren pilaren om het dak te dragen niet nodig. Monumentaal is bovendien het beeldhouwwerk op de voorgevel, ontworpen door Hans Richter. De komst van een Nederlands Hervormde kerk in dit deel van wederopbouwwijk De Halve Maan, volgde de logica van de Verzuiling: voor gereformeerden was immers even verderop de Pniëlkerk (1955) in aanbouw, terwijl katholieken terechtkonden in de pas geopende Dominicuskerk (1951).
Bijzonder is dat de toekomstige kerkgangers (en hen goedgezinde stads- of geloofsgenoten) de Mattheüskerk gezamenlijk financierden: voor een bedrag van één gulden of meer kon iedereen die dat wilde een steen leggen. Een hoeksteen van het gebouw vermeldt desondanks dat ‘[…] een ander fundament dan er ligt namelijk Jezus Christus […] niemand [kan] leggen’. Inmiddels hebben veranderende tijden ook de religieuze verhoudingen in Utrecht veranderd: sinds 1996 is de Mattheüskerk niet meer Nederlands Hervormd maar Christelijk-gereformeerd, met aanvankelijk een gemeenschap afkomstig uit Zuilen die een kleinere gebedsruimte zocht.






