EXbunker

Tot begin van deze eeuw lag dit monument verstopt in de bosjes. Op die manier werd deze herinnering aan de Duitse bezettingsmacht tenminste aan het zicht onttrokken, na herhaaldelijke pogingen de bunker uit het Wilhelminapark te verwijderen. In 2001 was het tij gekeerd en werd het bouwsel een gemeentelijk monument: niet vanwege zijn schoonheid, maar om zijn cultuurhistorische waarde. De Duitsers plaatsen hem op deze plek in 1943. Als ‘bomvrije personeelsbunker’ van slechts acht bij zeven meter bood hij plaats aan zes soldaten. Let wel: het betreft hier de buitenafmetingen, en de muren van de gewapend betonnen kolos zijn dik!

De bunker ligt op een steenworp afstand van het in 1968 geplaatste standbeeld van Wilhelmina, de koningin die na de oorlog weer de vertrouwde naamgever van het park werd. Niet ver van de bunker, op de Maliebaan, hielden de Nazi’s kantoor en bevond zich ook het hoofdkwartier van de NSB. Nog dichterbij stond de woning van Utrechts NSB-burgemeester Van Ravenswaay. Het gerucht ging dan ook dat hij de bunker, vanuit zijn villa aan het park, via een geheime tunnel kon bereiken. Inmiddels heeft de ‘EXbunker’ een naam die niet alleen laat zien dat de oude functie verleden tijd is, maar ook verklapt hoe beeldend kunstenaars het gevaarte sinds 2014 gebruiken: als EXpositieruimte.