Begraafplaats Soestbergen was in 1830 de ‘Eerste Algemene Begraafplaats’ van Utrecht. Aanleiding voor de aanleg was een verbod op begraven in steden, om voortschrijdend inzicht in hygiëne. De naam komt van de voormalige buitenplaats op de uitgekozen locatie: net buiten de bestaande stad, langs een uitvalsweg en het gelijktijdig aangelegde spoor. Landschapsarchitect Zocher jr., een naam bekend van het Amsterdamse Vondelpark maar in Utrecht bovenal ontwerpers van het park op de voormalige stadsomwalling, ontwierp een begraafplaats in Engelse-landschapsstijl, die van het begin af aan ook als wandelpark bestemd was.
De beplanting langs slingerende paden werd speciaal gekozen om melancholie op te wekken. Dat geldt ook voor de bomen rond de bijzondere ‘Ring van Zocher’: een cirkel van grafkelders op een trapsgewijs oplopende heuvel, die bestaat uit vijf ringen en plaats biedt aan 170 graven. De beenderput in het midden is nooit gebruikt. Een graf in de Ring was weggelegd voor de rijkste Utrechters, die kans kregen hun geplande rustplaats in eeuwenoude kerken in te ruilen voor een prestigeplek hier. Door de tijd heen is Soestbergen continu gebruikt, waardoor de oudste, statige graven mooi contrasteren met de modernere, sobere graven uit latere tijd. Bekende ‘begravenen’ zijn architect Rietveld (1964) en meteoroloog Buys Ballot (1890).
