Het restauratieatelier van Museum Speelklok, in 2009 geheel vernieuwd, bevindt zich op een steenworp afstand van het eigenlijke museum. Het is als werkplaats normaalgesproken gesloten voor publiek, maar wie er binnentreedt ziet niet alleen het specialistische opknapwerk ‘van speelklok tot pierement’, ook een boeiend stuk Utrechtse archeologie is er zichtbaar gemaakt. Bij opgravingen op deze locatie komen namelijk vaak resten tevoorschijn van het bisschoppelijk paleis dat lang op deze plek gestaan heeft. Van de Middeleeuwen tot de Reformatie woonden daar de Utrechtse bisschoppen: lang de belangrijkste machthebbers in de regio. Vanuit het paleis konden zij hun privékapel in de Domtoren betreden.
Na een periode van verval werd het in de 19e eeuw afgebroken. Zo kwam er plaats voor (onder andere) het gebouw van het restauratieatelier. Alleen de straatnamen Lichte en Donkere Gaard herinneren nog aan het paleis, namelijk aan de achtertuin, die lag aan de Oudegracht. De Donkere Gaard kreeg later aan weerszijden bebouwing, de Lichte Gaard aan slechts één en was daardoor dus lichter. Wie wil weten hoe het paleis zelf eruitgezien heeft, kan een kijkje nemen in Flora’s Hof, waar op een zijgevel van het restauratieatelier een afbeelding van het paleis is aangebracht.
Type monument
